Page 80 - Azerbaycan'dan Masallar

ÜÇ ŞEHZADE *

Biri var idi, biri yok idi, bir padişah var idi. Bu padişah çok paralar har-
cayıp oğullarını okutmuştu. Oğlanlar bütün zamanlarını derslerine vererek
ilim deryası oldular. Günlerden bir gün oğlanların okullarını bitirip geldiği
haberi yayıldı. Ülkede her yer süslendi. Oğlanlar geldiler.

Birkaç gün geçtikten sonra padişah bir gece büyük oğlunu yanına çağırıp,
‒ Oğul, çok okuyup okulunuzu bitirdiniz, ben de yaşlandım, istiyorum
ki padişahlığı yarın sana vereyim, ortanca kardeşini vezir, küçük kardeşini
de vekil tayin edeyim, dedi.

Oğlan gerçekten çok akıllı oğlandı, dedi ki:
‒ Baba, ben yeni geldim. Bütün ömrümü gurbette geçirdim. Buralar-
dan uzakta kaldım. Halkı, ülkeyi huzur içinde yaşatmak lazım, şimdilik
kendimi bu işe hazır görmüyorum.
Padişah oğlundan hiç böyle bir cevap beklemiyordu. Ondan bu sözleri
işitince:
‒ Git ancak bu konuşmamızdan kardeşlerine bir söz etme!
Böyle söyleyerek oğlunu tembihledi.

Ertesi günün gecesi ortanca oğlunu çağırıp dedi ki:
‒ Oğul, istiyorum ki padişahlığı sana vereyim, büyük kardeşini vezir,
küçüğü de vekil tayin edeyim.

Oğlan,
‒ Hayır, ben bunu kabul edemem. Benden büyük kardeşim var, padi-
şahlık ona verilmeli. O dururken ben padişah olmam, dedi.
Padişah onu da kardeşlerine bir söz söylememesi için tembihledi.
Üçüncü gece küçük oğlunu çağırıp ona da benzer sözleri söyledi, aynı
teklifi yaptı. O da:
‒ Büyük kardeşlerim dururken ben padişahlığı kabul edemem, dedi.

* Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası Folklor İnstitutu, Azərbaycan Folkloru Külliyyatı, VII. Cild,
Nağıllar (VII kitabı) “Nurlan” Nəşriyyatı, s.293-305, Bakı-2008.

• 79