Page 118 - Manas Destanı
P. 118

MANAS ALP’IN ÖLÜMÜ






                     Kanıkey Hatun her tarafa haber gönderdi. Manas’tan haber alır almaz
                  Çuvak ile Almambet’in obalarını kendi obasının yanına getirtti. Kanıkey
                  çok üzgündü. Bütün Talas matem içindeydi.

                     Bugünlerle Manas’ın oğlu Semetey altı aylık çocuktu. Kanıkey’in üzün-
                  tüsü çok büyüktü. Semetey’i kucağına alıp ata bindi. Çok uzak bir yerde
                  Manas’ı karşılamak istiyordu. Manas’ın bulunduğu kafileye yaklaştığı za-
                  man çocuğunu çimdikleyip ağlattı. Bununla Manas’ın dikkatini çekmek
                  istemişti.

                     Manas çocuğun ağladığını işitip Bakay’a sordu: “Dikkat et, Bakay, önü-
                  müzde bir çocuk ağlıyor değil mi? Kanıkey kadrimi bilen eşimdi. Acaba
                  beni karşılamaya mı çıktı? Alp Bakay, biraz dur. Almambet ile Çuvak öl-
                  dükten sonra çocuğumdan başka beni teselli edecek hiçbir şey bulunmaz.
                  Bütün hazine sadaka olsun, elimde ne varsa saçıp üleştireyim, tek oğluma
                  Tanrı’dan cefasız ömür diliyorum.”
                     Manas böyle konuştuktan sonra vücuduna gayret ve kuvvet geldi.
                  Savaşa yahut resmî bir toplantıya gider gibi giyindi. Çocuğun sesi ona güç
                  verdi. O sırada Kanıkey karşısına gelip şöyle konuştu: “Kalmuklarla kanlı
                  savaşlar yapan kaplanım, sağ salim döndün mü? Almambet ve Çuvak gibi
                  pek çok er böyle bu dünyadan gitmişlerdir. Dünya böyledir: Bugün var,
                  yarın yok. Aldatıcı dünya. Gidenler için ağlamak, sızlanmakta fayda yok.”
                  Akıllı Kanıkey Hatun’un sözlerini dinledikten sonra Manas, “Hanım, be-
                  nim aklımı şaşırtma! Ömrümün sonunda gördüğüm yavrumu getir.” dedi.
                  Kanıkey çocuğu birdenbire göstermek istemiyordu. Babasının nazarının
                  dokunmasından korkuyordu. Nihayet bazı tedbirler aldıktan sonra oğlunu
                  Manas’a gösterdi.
                     Aldığı bu tedbirler Şamanizm ayini kalıntısı olan bir törendi. Çocuğa
                  kamçısını verdi, kamçıyı Semetey’in alnına dokundurdu. Sonra çocu-
                  ğu kokladı ve “Tanrı’nın verdiği” dedi ve silah arkadaşları Çuvak ile
                  Almambet’i hatırlayıp acı sesle ağlamaya başladı. Bu iki silah arkadaşının
                  bir arada kurulmuş çadırlarını görüp bağıra bağıra ağlamaya başladı. “Hey
                  benim ciğerim gibi kardeşlerim, bindiğim ‘Akkula’ atım düşmanın oku
                  ile öldü, dostlar! Altın perçem, saçaklı kuşak bağlanan Almambet’i şehit

                                                                              • 117
   113   114   115   116   117   118   119   120   121   122   123