Page 140 - Manas Destanı

ları idi. Manas’ın ölümünden sonra Kanıkey’e fenalık yapan da bunlardı.
Hele Kırgıl Semetey’den korkup yiğitleri baştan çıkarmaya çalıştı: “Büyük
babası Cakıp’ı, iki ağası yakalayıp zindana attı. Onlar bu beladan kurtula-
mazlar. Bu oğlan bize ne yapmaz, bundan sonra bize hayat yok.” diyerek
yiğitlerini korkuttu. Yiğitlerin kimi Semetey’e hizmet etmenin daha fay-
dalı olacağını düşündüklerini söylediler fakat bazısı “Semetey ile Bakay’ın
sözlerine inanmak olmaz.” dediler. Bu şüpheyi Baymat Alp bütün arkadaş-
larına telkin etti.
*
* *
Baymat Alp kırk yiğide hitap ederek şöyle dedi: “Ey arkadaşlar, Kobeş’le
beraber Semetey’i yağma etmeye kalkıştık. Ben gideceğim. Semetey ile
Bakay şaka edecek düşmanlar değil. Burada kalacaklardan tek bir adam
kurtulamaz. Kanıkey’in yüzüne bakıp bu diyarda nasıl yürüyebilirim?
Kalmuklara varalım. Kalmuk yurdu merhametlidir, yardıma hazırdır.”

Baymat Alp’ın bu konuşmasını yiğitlerin hepsi makul buldu. Gece ya-
rısı hepsi ailelerini yanlarına alıp Kalmuklara doğru yöneldiler. “Sevgili gü-
zel Talas’ımız kaldı!” diye kadınları, çocukları ağlaştılar. Bir, iki gün geçtik-
ten sonra Semetey yiğitlerin kaçtıklarını öğrendi ve çok üzülerek: “Zavallı
bu yiğitlere ne yaptım? Fenalık mı, zulüm mu yaptım? Fena bir söz bile
söylemedim. Benden korkup kaçmalarına hiçbir sebep yoktu. Kırk çoraya,
varayım, onları geri çevireyim.” diyerek ata bindi ve onlara yetişmek için
atını son süratle sürdü.

Semetey kaçakları takip ederken evde kalan anası Kanıkey Hatun yanı-
na cesur yiğitlerden birkaçını alıp Cakıp ile Kobeş’i öldürttü. Abeke’yi ise
serbest bıraktı. Ona kendisinin temiz yürekli olduğu için sağ bıraktığını,
isterse kendisiyle evlenebileceğini anlattı. Abeke Kanıkey’in bu sözlerine
şu makul cevabı verdi: “Ben seninle evlenemem. Senden hürriyet de iste-
miyorum. Babam öldü, ağabeyim öldü. Bu facialardan sonra ben senin-
le evlenirsem âlemin karşısına utanmadan nasıl çıkabilirim?.. Kanıkey’in
Abeke’ye söylediği bu sözlerini duyan Çıyırdı Hatun kart pars gibi kükredi:
“Kırıtan kancığın sözüne bakınız! Bulduğu kocasına bakınız! Abeke doğru,
adil kişi olsaydı soyu bozuk itler bize fenalık yapabilir miydi? Abeke iyi,
doğru kişi olsaydı, soysuz köpekler bize saldırdığında araya girmez miydi?
Kendi içimizden çıkmış düşmanı nasıl tanımaz, dost sayarsın? Koca, erkek
arayan utanmaz, neler söylüyorsun? Cakıp ve onun inekleri Kobeş, Abeke
hepsi bize düşman. Kobeş sana saldırıp göğsünü kan revan içinde bıraktığı
gün Abeke nerede idi?” Çıyırdı Hatun, Abeke’yi de celladın eline verip
öldürttü.

MANAS DESTANI • 139