Page 248 - Dünya Eğitimine Yön Verenler - II
P. 248
sahip olduğu bu ilke, diğerleri tarafından Priestley’nin savunduğu kadar tut-
kulu bir şekilde yayıldı.
Priestley, yanlış ön yargılar ve bağlantı ile yanlış izlenimler oluşturmaktan
kaçınmak için fikirlerin ve dilin sade tutulması gerektiğinin farkına vardı. Dil
Teorisi ve Genel Dil Bilgisi (The Theory of Language and Universal Grammar)
üzerine Warrington’da verdiği derslerde, Priestley dilin yapısını anlamanın
ne kadar önemli olduğunu belirtmiştir: “diğer sanatları muhafaza etme ve
bu sanatlara mükemmellik kazandırma yöntemleri, (...) zihinsel güçlerimizin
ölçütleri (...), medenileşmiş oluşumun en büyük ayırt edici özelliği”. İngilizce-
nin devlet okullarında ve ilkokullarda hâlâ bağımsız bir konu olarak öğretil-
memesine rağmen, İngilizce Dil Bilgisi Temel Kuralları (Rudiments of English
Grammar) kitabını yazdı. Geleneksel Latin terimlerinden ziyade İngilizceyi
kullandı. Eserini modern popüler edebiyat ve günlük konuşmadan alınan dil-
de bolca bulunan net örnekler ile ve en iyi bilinen İngiliz yazar ve şairlerden
alıntılar ile doldurdu.
Net bilginin aşılanmasına yardımcı olmak için Priestley öğretmenlere fikir-
lerini örneklemelerini, göstermelerini ve öğrencilerin sorularını ve gözlemle-
rini hoş karşılamaları konusunda telkinde bulundu. Benzer şekilde Priestley,
sistematik yöntemlerin aşırı önemine vurguda bulunmuştur. Bunun sonucu
olarak da Tarih Çizelgesi (Chart of History) ve Biyografi Çizelgesi (Chart of
Biography) kitaplarında tarihin dönemlerini ve farklı yönlerini sınıflandırmış
ve ilişkilendirmiştir. Priestley, modeller gibi görsel yardımcı araçlar kullan-
mış ve öğrencilerin çalışmalarının önemini tam olarak anlamalarına yardımcı
olacak bütün yöntemlerden faydalanmıştır. Dolayısıyla, tarihçilerin, tarih ala-
nında kullandığı kaynakların birçok çeşidini ve farklı tarihçilerin eserlerini
konu olarak ele almıştır. Bilim alanında, kavrama ve net düşüncenin anahtarı
olarak ısrarla deney üzerinde durmuş ve tüm çalışmaların, öğrencinin yaşına
ve kapasitesine uygun olarak yapılması gerektiğini vurgulamıştır.
Priestley, çağrışım kurallarını en açık şekilde 1777 yılında, Hitabet ve Eleş-
tiri Üzerine Derslerden Derleme (A Course of Lectures on Oratory and Criti-
cism) kitabında topladığı Warrington derslerinde örneklemiştir. İngilizce ve
antik klasiklerden oldukça fazla örnekler veren Priestley, çağrışımcılığın iyi
konuşmanın, yazmanın ve aslında öğretmenin temeli olduğunu ve böylece
hayal gücünün, hazzın ve zihinsel zevklerin oluşmasını etkilediğini kanıtla-
mıştır.
658 • DÜNYA EĞİTİMİNE YÖN VERENLER DÜNYA EĞİTİMİNE YÖN VERENLER • 659

