Page 190 - Türkiye'de Eğitim Bilimleri Tarihi Üzerinde Bir Araştırma

162 TÜRKİYE’DE EĞİTİM BİLİMLERİ TARİHİ

arkadaşlarından birinin bu duruma düşmesine üzülüyor ve Nevzat Ayas-
beyoğlu’nun evine ricaya gidiyor. “Hocam, bu arkadaşımız, bu not üze­
rinden müfettiş olamıyor; köyüne öğretmen olarak dönüyor. Bunu kur­
tarmanın bir yolu yok mu?” diyorlar. Ayasbeyoğlu, çay ve kahve ikramı
yaptıktan sonra; eşini çağırıyor; sandıkta sakladığı, babasından kalma
altın saatini istiyor ve öğrencilere: “Çocuklar, arkadaşınız 3 aldı, onu ar­
tırmam mümkün değil, elimde değerli eşya olarak, babamın altın saati
var. Onu alın, satın, parasını arkadaşınıza verin. Yol harçlığı yapsın.
Bundan başka türlü bir şey yapmam mümkün değil” demiş ve öğ­
renciler, büyük bir mahcubiyet içerisinde, özür dileyerek evden ay­
rılmışlar. (Bu olayın. Pedagoji bölümünün öğretmenlerinden rahmetli
Şevket Türkyılmaz tarafından anlatıldığı, aynı bölümün 1957 mezunu
sayın İsmet Akkaya tarafından bildirilmiştir.)

Hasip Ahm et Aytuna (1895-1980):
Bulgaristan’ın Vidin kasabasında doğdu. 1926’da Sofya Üni-
versitesi’nin Pedagoji bölümünü bitirdi. 1931’de yurda göç etti ve Gazi
Eğitim Enstitüsü öğretmenliğine atandı. 1939 yılında Tokat Milletvekili
seçildi. Sonra tekrar Gazi Eğitim Enstitüsü öğretmenliğine döndü.
1960’da yaş haddinden emekli oluncaya kadar. Gazi Eğitim Enstitüsü ve
Teknik Öğretmen okulunda meslek dersleri öğretmenliği yaptı.
Hasip Ahmet Aytuna, özellikle özel ve genel öğretim alanlarında
eserler vermiştir. Eserlerinin sayısı 39’u bulmaktadır. Bulgaristan’da bu­
lunduğu sıralarda da ilkokullar için okuma kitapları yayımlamıştır.
Türkiye’de ilk yayımlanan kitabı 1929 baskılı olan Didaktika’dır.
Bu, Genel Öğretim Yöntemi anlamında kullanılmıştır. Bundan sonraki
kitabı da Metodika’dır. Bu da Özel Öğretim Yöntemleri anlamına gelir,
1932 yılında Umumi Pedagoji’yi yayımladı. Bu kitaplar, o yıllarda Tür­
kiye’de, konularının en kapsamlı kitapları olmuştu. Bunlar, ders ya da
yardımcı kitap olarak okutulmuştur.
H. Ahmet Aytuna, bu ve diğer bağımsız konuları ele alan kitaplarında
ve meslek dergilerindeki yazılarında çağdaş eğitim göılişlerini sa­
vunmuştur. Yazılarında, genellikle, öğretimde “edilgenlik” yerine, “et­
kinliği”; “bağımlılık” yerine, “bağımsızlığı”, “özgürlüğü”, “ölü bilgileri
ezberleme” yerine, “yaşamsallığı”, “yaratıcılığı”; “anlatma yöntemi” ye­
rine, “keşif yöntemini”; “taklit” yerine, “yaratıcılık” savunmuştur.(^")

(20) Binbiişıoğlu Cavit; H. Ahmet Aytuna, Cumhuriyet Dönemi Kftitimcileri, Ankara,
1987, s. 87-109.