Page 285 - Türkiye'de Eğitim Bilimleri Tarihi Üzerinde Bir Araştırma

CUMHURİYET DÖNEMİ 257

EĞİTİM BİLİMLERİ FAKÜLTES İ VE DİĞER
EĞİTİM FAKÜLTELERİNİN ÇALIŞMALARI
1965’te kurulan Eğitim Bilimleri Fakültesi ve diğer fakültelerde
gerek resmî dergilerde ve gerekse ayrı yayınlarında eğitim bilimleriyle il-
8>ii yayınlar çıkmaya başlamıştır. Bunlardan Eğitim Bilimleri Fa-
J^ültesinin 1991 yılına kadar 164 yayını olmuştur.

PEDAGOJİ DERSİNDEN “EĞİTİM PSİKOLOJİSİ”
DERSİNE GEÇİŞ
1940’h yılların başından itibaren, öğretmen yetiştiren okul ve ku­
ruluşlarda klasik pedagoji derslerinin yerini alacak bir ders girmeye baş­
lamıştır. Bunu, 1946 yılında, yeni Eğitim Enstitüleri kumlurken, burada
^ Eğitim Psikolojisi” dersinin yer alması ve 1949’da İstanbul Eğitim Enstitüsü
meslek dersleri” öğretmeni Ömer Hilmi Mart’ın ‘‘Eğitim Ruhbilimi” adlı ki­
tabı izlemiştir. Öğretmen Okulları programına girmesi de 1952-53 öğretim
ylı başındadır. (Programı 1953’te yayımlanmıştır). (Ek: 3-N, 3-0)

Eski E ğitim A nlayışı:
1940’İl yıllara kadar eğitim anlayışı ve bunları izleyen pedagoji ki-
^^pları, birbirinden biraz farklı olmakla birlikte, genelde 19. yüzyıla ege-
olan zihniyeciC*") ve mantıksal eğitim anlayışını devam et-
bımişlerdir. Bu kitapların e.sas karakteri, üç bölümlü olmaları idi:
Eedensel eğitim, düşünsel eğitim, ahlâkî ya da mânevi eğitim. Bunu,
^1920’Iere kadar olan pedagoji kitaplarında açıkça görüyoruz. Daha son-
mkilerde de bunların izleri vardır. Örneğin ilk basımı 1937’de, son ba­
sımı da 1951’de yapılan Dr.Halil Fikret Kanad’ın iki ciltlik “Pedagoji”
l^itabı, pedagoji, eğitim, eğitimde okulun rolü, öğretmenin kişiliği ve
meslek ahlâkı gibi genel konulardan sonra, çocukların ve gençlerin eği-
^'mi: Bedensel eğitim, duygu eğitimi, irade eğitimi, bireylik ve zekâ in­
celemeleri üzerinde durmuş, en .sonra da eğitim ve öğretimin genel il-
l^elerini açıklamıştır. Bu kitabın diğerlerinden farklı olarak getirdiği.
Eğitim ve Öğretimin Genel Ilkeleri”dir. Ahlâk Eğitimi konusunu da ki-
hıba almamıştır. Bunu, eğitiminin genel ilkeleri arasında işlemiştir.

Zihniyecilik: Hülün mhsal olaylan, duygular yerine, kişide var olan lasanmlardan çı-
l^amıaya ve zihni, biıiiikım ayn Nilmclerdcn oluşmuş kabul edip, bunlann ge­
liştirilmesine önem veren, hattâ bunlar arasında geçişler bulunduğuna inanan bir tür öğreti.