Page 401 - Türkiye'de Eğitim Bilimleri Tarihi Üzerinde Bir Araştırma

373
CUMHURİYET I^İNEMİ

Lisesinde öğretmenlik yaptı. 1961’de Ders Aletleri Yapım Merkezini
kurdu. Okullara ders araçları geliştirmiştir. Daha sonraları Yaygın Eği­
lim Kunımu (Yay-Kur) Açık Yükseköğretim Daire Başkanlığında gö­
revlendirilmiş ve daha sonra Gazi Eğitim Enstitüsü “Meslek Dersleri“
öğretmenliğinde bulunmuştur. Ankara Televizyonunda Fizik deneyleri
programları yürütmüştür. “Eğitim Teknolojisi” ve başka meslekî eserleri
vardır. Ders Araçları Yapım Merkezi’nde çalışırken ilkokullar için fen
dolapları geliştirdi. Bunlar, belli başlı ilkokullara gönderildi. Lise ve or­
taokullar iç'in de bazı araçlar geliştirdi.

ÖĞRETİCİ FİLMLER MERKEZİNİN KURULMASI
Bu arada I950’li yıllarda Ankara’da bir “Öğretici Filimler Merkezi”
de açıldı. Bu merkez, öğretimde kullanılacak filmleri çoğaltmak ve illere
göndermek ile görevlendirildi.
Gerçekte “ders araçları” kavramı, .söz konusu araçlardan daha ge­
niştir. Çeşitli gruplara ayrılır. Bunlardan birincisi, kültür bakımından
değer taşıyanlardır ki, çocuğun yakın çevresinde bulunurlar. Her türlü
hitki, maden ve eserlerdir. İkincisi de derslerde kullanılmak üzere yapay
olarak hazırlanan araçlardır. Bunlar, nesnelerin kendileri ya da mo­
delleridir: İç organların yapımı gibi. Bir üçüncü grup da, ders esnasında
kullanılan özel yapılmış araçlardı: Mandolin, nota, suluboya, fırça, at-
luma kasası vb. Bunların hepsi yerinde ve zamanında kullanıldıklarında,
öğrenmenin kolay olmasını sağladıkları gibi, öğrenilen şeylerin ka-
lıcıl iğim da artırır.
İş okulu taraftarlarının, bazıları araç ve gerecin aleyhindediıier. On-
lura göre, çocuğu iş ve etkinliğe yöneltmeyen bir araç ve gerecin değeri
yoktur. Ders araç ve gereci, çocuğa yaparak ve yaşayarak bir şeyi öğ­
retmeye yardım etmelidir. Bu eğitimciler, her öğrencinin ayrı ayrı bu
uraç ve gereçlerle bir şey yapmasını islerler. Bu bakımdan, sınıfta bir
fune bulunan ve herkesin görmesini sağlayan bir araç ve gerecin eğitim
öeğeri olamaz. En iyisi, bu araç ve gereçlerin de öğretmen ve öğrenci iş­
birliği ile yapılmasıdır. Bu suretle, yapılamayan araç ve gereçler, satın
^bnmak suretiyle okula sağlanmalıdır.

DERS ARAÇLARINDAN EĞİTİM TEKNOLO.IİSİNE GEÇİŞ
Daha sonraki yıllarda “Ders Araçları” adı yeterli olmamaya başladı
''e “Eğilim Teknolojisi” adıyla yeni bir kimliğe girdi. Bütün Eğitim Fa­