Page 127 - Manas Destanı

ve çok derin bir üzüntü ile “Kahrolası dünya, işte böyledir!” dedi. Bunu
duyan Er Töştük de çok üzüldü.
Kanıkey Hatun akşam karanlığı gibi dost eşleri topladı. Manas’ın ce-
naze namazını Koşay’a kıldırdı. Manas’ın ölüsünü Kanıkey’in hazırlattığı
mezara götürdüler. Koşay Alp, Er Töştük ve başkaları Kanıkey’in hazır-
lattığı mezarın içine girip incelediler. Kanıkey’in böyle muhteşem mezar
yaptırdığını çok takdir ettiler. Koşay Alp Kanıkey’e: “Esmerlerin güzeli,
kadınların nurlusu Kanıkey evladım, Tanrı seni dedikodulardan, fena dil-
lerden korusun! Evladım, sana kadın diyen iyilik görmesin, onmasın, sana
fenalık düşünen refah görmesin, rahat yüzü görmesin!” dedi. Burada hazır
bulunanların hepsi bu alkışa, hayır duaya “âmin!” dediler.
Tan ağarıp attığı, ay ufuktan battığı zaman Manas’ın yatmış olduğu
çadıra tekrar geldiler. Altı düşmanı aldatmak için tertibat almak gereki-
yordu. Manas’ın büyüklüğündeki bir ağaç kütüğünü tıpkı ölü gibi hazırla-
yıp tabuta yatırdılar ve altı zalimin eline verdiler. Kanıkey ağladı, kocasını
mezara teşyi ediyormuş gibi davrandı. Altı düşman düzme “ölü”yü alıp
gömdüler...
Koşay ile Töştük arkadaşlarıyla şöyle konuştu: ‘‘Manas’ın ardında kalan
çocuk çok küçük. Onu korumak ve yetiştirmek bize düşer. Ona fenalık
yapmak isteyenin canına okuyalım, mallarını yağma edelim. Süngülerimize
bayrak takıp bu alpımızın oğlunu gözümüzün önünde bulunduralım.
Urumban’ın Bökbörü Alp’ı bundan senin de haberin olsun!” Koşay Alp
Töştük Alp’a da şöyle dedi: “Kaplan Manas’ı daima hatırla! Karaça Han’ın
kızı Saykal verdiğin sözü tut, Manas’ın aşını verip yoğ törenini yaptığımız-
da sen tuğsancağın altında bulun! Aziz sırdaşın Manas’a böyle hizmet et!..”

Bunu böyle bırakalım da Manas’ın oğlu Semetey’in hikâyesine başla-
yalım.

Kobeş Han Kanıkey’i Yağma Ediyor
Manas’ın ölümünden sonra üvey kardeşleri Kanıkey’e düşman oldular.
Bir gün Kobeş Abeke’ye: “Kanıkey ile evlen, onu sana veriyorum.” dedi.
Abeke,
“Ben onunla evlenemem, ben onun sütünü emmişim.” dedi. Abeke’nin
bu sözlerine karşı Kobeş hiddetle bağırıp şöyle konuştu: “Budala, sersem!
Sen almazsan ben alacağım. Defol karşımdan! Manas’tan kalan kırk yiğidi,
seninle ben alacağız. Ben bu yurdun hanı oluyorum. Biz Manas’ın kardeş-
leriyiz. Onun anası Çıyırdı, bizim anamız Bakdevlet. Babamız Cakıp Han.
Kanıkey bize boyun eğmezse göreceği var. Ona varıp sözünü dinleyiniz.

126 • MANAS DESTANI